15 ปีที่แล้วหน่อยได้ลูกเพิ่มอีกหนึ่งคนค่ะ จากเหตุการณ์คลื่นยักษ์สึนามิ โชคชะตาพาเราพบกัน

15 ปีที่แล้วหน่อยได้ลูกเพิ่มอีกหนึ่งคนค่ะ จากเหตุการณ์คลื่นยักษ์สึนามิเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2547 โชคชะตาพาเราพบกัน เวลานั้นหน่อยและทีมกระทรวงสาธารณสุขรับภารกิจลงพื้นที่ไปดูแลพี่น้องประชาชนที่ต้องประสบภัยพิบัติจากเหตุการณ์ดังกล่าว

จำได้ว่าทันที่ลงไปในพื้นที่สิ่งที่เห็นและไม่เคยลืมเลือนได้เลยก็คือ ภาพความสูญเสีย ทั้งชีวิตของผู้คน ทรัพย์สิน และน้ำตาของครอบครัวที่ต้องสูญเสียสมาชิกอันเป็นที่รักไป

หลังวันเกิดเหตุสึนามิ 1 วันคือวันที่ 27 ธันวาคม 2547 หน่อยและทีมงานเดินทางเข้าพื้นที่ จังหวัดพังงา ภารกิจครั้งนั้นคือการช่วยเหลือกู้ภัย ที่จุดนี้เป็นจุดที่มีผู้เสียชีวิตและสูญหายมากที่สุด

ตอนนั้นหน่อยไปพบ “น้องกุ๊ก” ตอนนั้นยังเป็นเพียงทารก อายุไม่กี่เดือน กำลังจ้ำม่ำน่ารักค่ะ แต่สภาพที่เห็นคือ ไม่มีเสื้อผ้าติดตัว โดนยุงและมดรุมกัดเต็มไปหมด โชคดีที่ไม่ได้รับบาดเจ็บส่วนอื่นๆ แถมยังร้องได้เสียงดังมากค่ะ

ได้อุ้มแล้วก็หลงรัก ตั้งแต่วันนั้น หน่อยเลยขอตาและยายช่วยรับดูแลน้องกุ๊ก

น้องกุ๊ก ได้รับการอุปการะจากหน่อยและครอบครัว วันนี้เขาเติบโตจากทารกสู่วัยเรียนรู้ เป็นเด็กหนุ่มที่ตั้งใจเรียน เป็นเด็กดีของครอบครัว สนิทกับลูกๆของหน่อยทุกคน เพราะทุกปิดเทอมพวกเขาจะได้เจอกัน เล่นด้วยกัน

เมื่อ 2 เดือนที่แล้วก็มีข่าวเศร้าค่ะ คุณยายของน้องกุ๊กได้เสียชีวิตแล้ว เวลานี้น้องกุ๊กอยู่ เรียนอยู่ม.2 และเหลือเพียงตา และน้า

ถึงวันนี้ผ่านมา 15 ปีแล้ว แต่ความสูญเสียยังคงเป็นบาดแผลในใจเด็กๆหลายคน บางคนต้องสูญเสียพ่อ หรือสูญเสียแม่ไป ขณะที่บางคนต้องสูญเสียไปทั้งครอบครัว เป็นสิ่งที่คนไทยทุกคนก็ไม่มีวันลืมได้เช่นกันค่ะ

Post a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*